follow us at Twitter
follow us at Facebook
RSS
A A A
 

Landelijk nieuws

18-10-2017
Maria wil graag iets doen wat haar zelf echt voedt

 

Wie: Maria Nooren, Dialooggroep Zeist, organiseert o.a. schilderdialogen

 

Ik ben moeder van twee volwassen kinderen, een dochter van 27 en een zoon van 25. Samen met mijn levensmaatje woon ik in Zeist. Op een gegeven moment werd ik ernstig ziek door Lyme naast de chronische ziektes die ik al had. Werk en sport moest ik laten vallen. Ik wilde wel graag een zinvolle en leuke activiteit oppakken dat paste bij mijn beperkte energie en bij de kennis en ervaring die ik heb. Als andragologe heb ik steeds met mensen gewerkt. Nu wilde ik iets doen wat mij zelf echt voedt. Toen ik met de Dialoog in Zeist mee deed, dacht ik Yes! Samen praten vanuit je hart, echt luisteren, mooie ontmoetingen die bijblijven, dierbaar delen, ondanks verschillen echt in contact met elkaar. Ik geniet van de verbinding die tussen mensen ontstaat. De Dialoog leert onze horizon te verbreden en te verdiepen. We werken met onze Dialooggroep Zeist met jaarthema’s. Zoals b.v. een intercultureel dialoogjaar over ‘leven in diversiteit’ in 2016. Samen met mensen uit de doelgroepen werken we dan aan een programma van dialogen over het jaarthema. In 2017 was dat ‘leven (!) met een beperking’ op verzoek van iemand met diverse beperkingen die na een dialoog zei; ‘Dit was de eerste keer in mijn leven dat ik gelijkwaardig in gesprek was met gezonde mensen. Dit moeten andere mensen met een beperking ook weten.’

 

Binnenstebuiten… over omgaan met je beperking

Inica Loe (dialoogleider en docent beeldende kunst, Inica Productions)en ik begonnen met een werkgroepje met drie andere mensen (samen zijn we ruim bedeeld met verstandelijke, lichamelijke of psychische beperkingen). We bereidden dialogen voor, verzorgen PR en werven deelnemers. We kwamen er samen al snel achter dat het niet zozeer gaat om wat je hebt, maar om hoe je daar zelf mee omgaat. Niet de beperking, maar de mens staat voorop. De eerste dialoog ging over ‘Binnenstebuiten; leven (!) met een beperking’. Heel bijzonder was dat aan elke tafel mensen zaten met geheel verschillende beperkingen; hartziektes, autisten, diabetes, COPD, darminfecties, kanker, epilepsie, psychose, zelfmoordneigingen, depressie, spasme, burn-out, evenwicht stoornis, slechtzienden etc. We hebben gedeeld en gedroomd hoe we zelf omgaan met onze beperking, wat leren we er van en welke stap we kunnen zetten om meer te leven met onze beperking. De 25 deelnemers hebben na afloop van de dialoog een droom/actieboom gemaakt. Er was iemand met diverse aandoeningen die aan mij vroeg; ‘ik wil ook samen verven tijdens een dialoog, kan dat?’

 

Dialoog in Kleur; dialoog twee aan twee en zoeken naar een raakvlak.

Dat wilde hij het liefst doen voor mensen met- en zonder (licht) verstandelijke beperking. Het ging ons om hoe de dialoogontmoeting tijdens het verven te realiseren. Tussen mensen met een (licht) verstandelijke beperking en gezonde mensen spelen stigma’s. Gezonde mensen zetten hun helpende rol aan en mensen met een verstandelijke beperking komen al snel in de rol van geholpen worden. Daarom richtten we ons op de vraag ‘Hoe verleiden we mensen om als medemens in contact te komen van hart tot hart zonder dat de licht verstandelijke beperking of het eigen oordeel daarover er tussen staat?’

Het antwoord vonden we door de dialoog te beperken tot twee aan twee gesprekken, met een herkenbare startvraag voor ieder mens en een opdracht om samen iets te zoeken dat persoonlijk van belang is in beide levens.

Als herkenbare vraag voor elk mens namen we ‘waar word jij blij van? Of: wat is vooral niet leuk?’ Terwijl je samen uitwisselt over deze vraag is de opdracht ‘zoek naar iets herkenbaars dat jullie allebei persoonlijk raakt in je eigen leven’ . Dit raakvlak schilder je samen op doek waarbij je ook ruimte laat voor persoonlijke dingen die belangrijk zijn. We hebben een soort werklijstje gemaakt met simpele stappen in deze schilderdialoog en evaluatievragen gemaakt op basis waarvan een kort concept-Portret over het raakvlak van elk duo is gemaakt. Elk portret is goedgekeurd door de deelnemers of door hen aangepast.

 

Van de schilderijen en portretten hebben we inmiddels de reizende tentoonstelling ‘Dialoog in Kleur’ gemaakt. Kijken en lezen is als een soort ademhaling die de bezoeker dichter bij het werk en het leven van de kunstenaars betrekt. We hebben de Dialoog in Kleur net weer op een nieuw adres opgehangen in buurtcentrum Binnenbos in Zeist. Diverse mensen met een beperking leggen in de eigen netwerken de kiem voor nieuwe Dialogen in Kleur. We hebben dit thema kunnen ontwikkelen met behulp van een subsidie van het DELA Goede Doelenfonds.

Het balletje rol eigenlijk vanzelf verder. ‘Dit is zo veel leuker dan een avondje TV kijken, zegt een verraste deelnemer’. ‘Met meer mensen klap ik altijd dicht in gesprekken, maar nu was er rust en kon ik toch vertellen, dit helpt mijn zelfvertrouwen’ vertelt een geroerde deelneemster.


De kiem en groeikracht is zo groot!

“Mijn droom is dat de dialoog nóg een breder publiek zou bereiken en het snelle oordeel in het dagelijks leven meer gaat smelten. De kiem en groeikracht is zo groot! De wereld wordt zoveel liever als het binnenste van mensen er meer mag zijn zonder oordeel en advies. Als mensen elkaar in de ogen kijken en gaan praten en luisteren. Dat kietelt de ziel. Elke keer weer bijzonder.

Voor mezelf zoek ik mijn weg, nu de grenzen van mijn gezondheid smaller worden. Dat wordt minder mijn steentje bijdragen aan de maatschappij en meer de cellen in mijn lichaam van positieve energie en de nodige beweging en rust te voorzien. Maar er is wat er is en daarbinnen blijven zoeken naar passende voedende dingen voor mijn hart en ziel zal blijven; het landelijke festival in Venray is weer zo’n mooi voedend initiatief. Dank je wel Venray!”